بچه های تنها

نی دونم

دیگر زمین تهی ست...

دیگر به روی دشت ،

آن کودکان ناز

آن دختران شوخ

آن باغ های سبز

آن لاله های سرخ

آن بره های مست

آن چهره های سوخته از آفتاب نیست

تنها در آن دیار ،

ناقوس ناله هاست ،

که در مرگ زندگی است !

+نوشته شده در پنجشنبه 29 دی1384ساعت0:45 قبل از ظهرتوسط امین |

شعر 2

ناله

ناله کردم : خدا . . . ای خدا

بر شقایق خشکیده من نظری بیفکن

ناله کردم : آسمان . . . ای آسمان

بر شقایق خشکیده من ببار

ناله کردم : آفتاب . . . ای آفتاب

بر شقایق خشکیده من بتاب

ناله کردم : خاک . . . ای خاک

بر ریشه های خشکیده شقایق من قوتی بخش

ناله کردم : خواب . . . ای خواب

مرا ببر به درون تا نبینم شقایق خشکیده را

ناله کردم ، ناله کردم ، ناله

فرو رفتم در خوابی تلخ

دیدم آسمان باریده ، آفتاب تابیده ، . . . و شقایق خوشحال

اما دستی دیگر ، دستی غیر از دست من آن را چیده

ولی شقایق همچنان می خند د

بیدار شدم ،

شقایق را چیده بودند . . . .

امین

1384

+نوشته شده در جمعه 16 دی1384ساعت1:42 قبل از ظهرتوسط امین |

این هم یه عکس قشنگ برای شما

+نوشته شده در سه شنبه 6 دی1384ساعت10:28 بعد از ظهرتوسط امین |

شعر 1

به دنبال عشق

اگر بسویت این چنین دویده ام

به سوی عشق دویده ام

به دنبال عشق آمده ام

می فشارم پلک های خسته را بر هم

می فشارم دست ها را بر هم

نیست هیچ چیزی مرهم

اشک حسرت می نشیند بر نگاه من

آه سردی می نشیند بر تن من

اشک ها می چکند بر دفتر من

همه شب در پی عشق

همه شب در پی یار

همه شب در شوق عشق

می نشینم بر لب جوی

روزها که بی کارم

عصرها که بیمارم

شب ها که تنهایم

در روز خود را پیدا کردم

در شب خود را گم کردم

عاقبت خود را رها کردم

اگر بسویت این چنین دویده ام

بسوی عشق دویده ام

به دنبال عشق آمده ام

امین

زمستان 84

+نوشته شده در سه شنبه 6 دی1384ساعت10:26 بعد از ظهرتوسط امین |